نگاهي به سخنان سال 79 رهبري در نمازجمعه تهران درباره اصلاحات آمريكايي، اهداف شرم‌آور اصلاح‌طلبان آمريكايي را بيش از پيش نمايان مي‌كند. و ما را نيز به اين نكته بيشتر متوجه مي‌كند كه هشدارهاي رهبري در مقاطع خاص را بايد به دقت پيگيري و محوريابي كرد تا خط نفاق داخلي به درستي شناسانده شود.

 مقام معظم رهبري در 23 ارديبهشت سال 79 در بخشي از خطبه هاي نماز جمعه تهران فرمودند :

"اگر كسانى بيايند با عدم اعتقاد به اساس ارزش‌ها، دم از تحوّل بزنند؛ معلوم است كه تحوّل مورد نظر آنها چيست! تحوّل مورد نظر آنها، يعنى تحوّل نظام اسلامى به نظام غير اسلامى! تحوّل مورد نظر آنها، يعنى حذف نام اسلام، حذف حقيقت اسلام و حذف فقه اسلامى! اتفاقاً ما بعضى از اينها را هم مى‏شناسيم.

حالا بعضى كه از تفاله‏ها و پس‏مانده‏هاى رژيم گذشته‏اند كه در آن رژيم خوردند و چريدند و گوشت حرام بالا آوردند؛ بعد هم توانستند خودشان را در لابه‌لاى جماعت مردم جا بزنند و حالا بتوانند نفسى تازه كنند و سر بلند كنند و ادّعاى آزادى و مردم‌سالارى و دموكراسى كنند؛ همان كسانى كه عمله ظلم و جور دستگاهى بودند كه بيش از پنجاه سال بر اين مملكت حكومت كردند و يك ذره مردم‌سالارى در آن پنجاه سال نبود؛ حالا همين كسانى كه با همه‏ وجود براى آن رژيم كار كردند، بيايند شعار اصلاحات بدهند!

اين اصلاحات معنايش چيست؟! اين اصلاحات، يعنى همان اصلاحات امريكايى! يعنى حالا كه شما ملت ايران دست امريكا را قطع كرديد، بياييد برگرديد و روشتان را اصلاح كنيد؛ اجازه بدهيد اربابان امريكايى به داخل تشريف بياورند و باز هم زمام اقتصاد و فرهنگ و اداره امور كشور را به دست گيرند!

يك عدّه هم كسانى هستند كه مال آن رژيم نيستند؛ اما از اوّل انقلاب، بلكه بعضى پيش از انقلاب، نشان دادند كه به اداره كشور برطبق احكام اسلام از بن دندان عقيده‏اى ندارند. آنها اسم اسلام را مى‏خواهند و اسم اسلام را دوست مى‏دارند. دشمن اسلام به آن معنا هم نيستند؛ اما مطلقاً اعتقادى به فقه اسلامى، به احكام اسلامى و به حاكميت اسلامى ندارند. معتقد به همان روشهاى فردى‏اند.

اوايل انقلاب هم يك عدّه از همين‌ها توانستند امور را قبضه كنند و در دست گيرند. اگر امام به داد اين انقلاب نمى‏رسيد، همين آقايان، خشك خشك انقلاب و كشور را به دامن امريكا برمى‏گرداندند! اينها هم دم از اصلاح مى‏زنند؛ گاهى دم از اسلام هم مى‏زنند؛ اما در كنار كسانى قرار مى‏گيرند كه صريحاً عليه اسلام شعار مى‏دهند و با آنها اظهار همبستگى مى‏كنند!

گاهى دم از اسلام مى‏زنند، اما در كنار كسانى قرار مى‏گيرند كه شعار ضدّيت با حكومت اسلامى، شعار سكولاريزم و حكومت منهاى دين و حكومت غيردينى و حكومت ضدّ دينى و لائيسم را مى‏دهند! پيداست كه اينها نفوذيند. اينها جزو آن دسته‏اى نيستند كه ارزش‌ها را قبول دارند و معتقد به تحوّلند؛ نه. اين‌ها نفوذيند؛ اين‌ها بيگانه و غريبه‏اند.

بنده چند ماه قبل از اين در همين منبر نماز جمعه بحث «خودى» و «غيرخودى» را مطرح كردم؛ اما فرياد بعضي‌ها بلند شد كه چرا مى‏گوييد «خودى» و «غيرخودى»! بله، اينها غيرخودى‏اند؛ اينها انقلاب و اسلام و ارزش‌ها را قبول ندارند؛ جناح‌هاى خودى بايد حواسشان را جمع كنند.

من دو، سه نكته ديگر را در اين جا عرض مى‏كنم: نكته اوّل اين است كه هم آن بيگانه‏ها، هم پشتيبانان خارج از كشورشان، هم سرويس‌هاى جاسوسى، هم آنهايى كه در راديوها پشتيبانى تبليغاتى برايشان مى‏كنند، هم آنهايى كه احتمالاً به صورت آشكار يا پنهان پول حواله آنها مى‏كنند، اينها بدانند كه اين انقلاب اجازه نخواهد داد. بنده تا مسؤوليت دارم و تا نفس مى‏كشم، اجازه نخواهم داد كه اينها با مصالح اين كشور بازى كنند.

بنده كسى نيستم؛ اين را هم بدانند؛ من هم كه نباشم، هركس ديگرى در اين مقام و مسؤوليت باشد، همين‏طور است. غير از اين امكان ندارد. آن دست ملكوتى و الهى كه اصل ولايت فقيه را در قانون اساسى گذاشت، فهميد چه‏كار مى‏كند. "